फाेस्राे समाजवाद !

 हजुरबा माकुनेलाई बहुत जान्थे।

बुबाले  मनकुनेलाई खुब  मान्थे।।
माकुनेका बाली घरमा सबले खान्थे ।।।
सबले माकुनेलाई ठूला नेता ठान्थे।।।।


तर यथार्थ बल्ल बुझ्न थालियाे कि,

माकुने त जालझेलका पाेका रहेछन्।
अख्तियारीवाला पदका भाेका रहेछन् ।।
कुण्ठाका कहिल्यै नफुक्ने पाेका रहेछन् ।।।
कहिल्यै तहमा नबस्ने फुकुवा बाेका रहेछन् ।।।।

अहिले यसाे हेरेकाे कि,

घरका कालुहरु चुक्दा रहेछन्।
गाउँका जालुहरु लुक्दा  रहेछन् ।।
समाजका चालुहरु भुक्दा रहेछन् ।।।
देशका बडा बडा ठालुहरु सुक्दा रहेछन्।।।।


खासमा भएकाे के हाे भने,

विपक्षीले राेमान्स साेचे ।
लाेभीहरुले चान्स खाेजे ।।
भाेगीहरुले डान्स राेजे ।।।

अब हुने चाहिँ के हाे भने,

धक्कु लगाउन पर्दैन ।
आस्थाले डुलेर चर्दैन ।।
कुण्ठाले रहर भर्दैन ।।।

दृढ विश्वास गल्दैन ।
विश्वासकाे धराेहर ढल्दैन ।।
आस्थाकाे कुन्यु बल्दैन ।।।
कुण्ठाकाे दलबल चल्दैन।।।।

त्यसैले म सबैलाई भन्छु कि;

माकुनेले चाहेर,
चारकुने किताब पाएर,
तिनकुने 'अफिस' धाएर,
दुईकुने मुख लाएर,
एककुने कुण्ठा गाएर,

पाेखिए खाजा खाईँदैन ।
जानेलाई माया लाईँदैन ।।
राेएर जनमत पाईँदैन ।।।

यसै त दल चाहिने भन्दा बढी छन् भने;

नलगाऊँ कुण्ठासँग मीत ।
एसले गर्दैन देशकाे हित।।
गाईँदैन फाेस्राे समाजवादी गीत ।।।

किन याे निर्णय गरियाे भने,

निकम्मा संसद विघटन 'केस' ।
बदला ब्युँताउने अभिष्ट 'रेस'काे।।
स्वार्थकाे गठजाेड विपक्ष देश।।।
बन्याे नयाँ दल नाम जुराए 'एस'काे।।।।

बनाउन देश, दाैडे पाे 'रेस',
जितिन्थ्याे 'केस', जाेगिन्थ्याे 'फेस'।
जनताबिच पेश, नेकपा एस ।।

माकुनेले साँचे कुण्ठाकाे पाेकाे।
पछि लाग्नेहरु बलीकाे बाेकाे ।।
समय छँदै विचार गराैं।।।
नीति न थितिकाे भर पर्दै नपराैं ।।।।